برگزیده

ظفر سهرابی نیا: تماشاگر نفس و قلب تپنده تئاتر است

سهرابی نیا مشکل حال حاضر تئاتر تئاتر ایران را سالن های خالی از تماشاگر عنوان کرد و گفت: تماشاگر نفس و قلب تپنده تئاتر است. بر کسی پوشیده نیست که کرونا آثار شوم خود را بر همه چیز گذاشته است اما من فکر می کنم بزرگترین آسیب در این دوران بر پیکره علم و هنر و فرهنگ جامعه وارد شد.

ظفر سهرابی نیا کارگردان نمایش «قصه را آهسته بخوان» پیرامون این نمایش به خبرنگار تئاتر هنر نت گفت: این نمایش تولید جدید گروه هنری آسام به نویسندگی مهدی نصیری اقتباسی است از داستان مرثیه باد از مجموعه تقدیر شده ویران نوشته ابوتراب خسروی که به آسیب ها و زشتی های جنگ می پردازد، به فداکاری هایی که شد و می شود اما به دست فراموشی سپرده شده اند. این نمایش با روایت یک داستان عاشقانه غمگین بین یوسف و ستاره از زوایایی کاملا متفاوت به جنگ تحمیلی نگریسته و به دور از هر شعار و تقدس مآبی چهره واقعی جنگ را به تصویر می کشد.

وی درباره این اجرا در شرایط کرونایی گفت: ما برای تهیه این نمایش تمرینات بسیار سخت و طولانی ای داشتیم، تمرین با ماسک و شیلد و رعایت موارد دیگر کار ساده ای نبود. تعطیلی مکرر سالن و مراکز تمرین هم این راه را هر روز دشوارتر میکرد. در این راه تنها چیزی که کمک حال و انگیزه دهنده بود عشق ما به تئاتر و هنر بود. اجرا در این شرایط هم کار ساده ای نیست. با وجود اینکه تمام بچه های گروه هر دو دوز واکسن را دریافت کرده اند و تماشاچیان هم با رعایت کامل پروتکل های بهداشتی در سالن حاضر میشوند اما سالن های تئاتری هنوز خیلی با حال و هوای دوران طلایی خود فاصله دارند.

سهرابی نیا مشکل حال حاضر تئاتر تئاتر ایران را سالن های خالی از تماشاگر عنوان کرد و گفت: تماشاگر نفس و قلب تپنده تئاتر است. بر کسی پوشیده نیست که کرونا آثار شوم خود را بر همه چیز گذاشته است اما من فکر می کنم بزرگترین آسیب در این دوران بر پیکره علم و هنر و فرهنگ جامعه وارد شد. قسمتی از این آسیب میشد که کنترل شود اما نشد. درست است مشکلات اقتصادی هست اما مردم می دیدند که تقریبا همه چیز به حالت عادی خود برگشته جز دانشگاه و سالن های تئاتر و سینما! یعنی عملا علم و فرهنگ کشور تعطیل شد. از طرفی باز و بسته شدن مکرر سالن های تئاتر و سینما مردم را نسبت به این دو مخیط بدبین و بی اعتماد کرده و خلاصه زخم مهلکی که به بدنه هنر و بخصوص تئاتر کشور وارد شده چه بسا سالها زمان میبرد تا التیام یابد.

وی در پاسخ به اینکه چه پیشنهادی برای توسعه تئاتر ایران دارید گفت: در یک کلام خرید بلیط تئاتر. در همین تهران ما حدود ۹۰ سالن تئاتری مختلف داریم که اکثرا تعطیل، ورشکست یا در مرز ورشکستگی هستند. اگر فرهنگ تئاتر دیدن رواج یابد و هر شهروند در ماه حداقل یک بار تئاتر ببیند دوباره سالن های تئاتری رونق می گیرند. البته انتقادی هم به گروه های تئاتری دارم که خیلی اوقات به دنبال موضوعات و نمایشنامه هایی می روند که دغدغه جامعه نیست. هنرمند آینه تمام نمای جامعه و منعکس کننده درد و رنج مردم است و نباید خود را تافته جدا بافته بداند. به عقیده من باید سعی کنیم با رویکردی جدید به دنبال جذب مخاطب از اقشار مختلف جامعه باشیم و این همان کاری است که ما در گروه هنری آسام به دنبال آن هستیم.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا